تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٧

امّا روزه‌هاى واجب

في غير رمضان يأتي في اماكنه و امّا شهر رمضان فعلامته رؤية الهلال او مضي ثلثين يوماً من شعبان او قيام البينة برؤية الهلال و شرائط وجوبه ستة : البلوغ و كمال العقل و سلامة من المرض و الاقامة او حكمها و الخلو من الحيض و النفاس .

6 - روزهء قضاء ماه رمضان [ كه در همين كتاب بيان مىشود ] .

امّا روزهء ماه رمضان : در اين رابطه چند مطلب مطرح است :

الف : نشانه‌هاى فرارسيدن ماه رمضان عبارتند از :

1 - رؤيت هلال يعنى خود انسان هلال ماه جديد را ببيند .

2 - از ماه شعبان سى روز گذشته باشد [ روز بعد حتماً از رمضان است و لو به علّتى از علل رؤيت هلال هم نكرده باشد ] .

3 - دو شاهد عادل شهادت دهند كه ماه را ديده‌اند .

ب : شرائط وجوب روزهء ماه رمضان عبارتند از :

1 - بالغ باشد پس بر كودكان نابالغ واجب نيست .

2 - عاقل باشد پس بر افراد مجنون واجب نيست .

3 - سالم باشد پس بر مريضى كه روزه به حالش ضرر دارد واجب نيست .

4 - مقيم يا در حكم مقيم باشد [ يعنى در وطن خود باشد و يا اگر در مسافرت است قصد اقامهء ده روز كرده باشد كه منزلهء مقيم است ] پس بر شخص مسافرى كه به اندازهء مسافت شرعى سفر كرده و قصد اقامه هم نكرده روزه واجب نيست .

5 - اگر مكلّف زن است بايد علاوه بر شروط فوق خالى از حيض و نفاس هم باشد پس بر زن حائض و نفساء كه خون زايمان مىبيند واجب نيست .

ج : با چند شرط قضاء روزهء ماه رمضان بر انسان واجب مىشود :

1 - بر كسى كه بالغ بوده و به جهتى روزهء ماه رمضان را نگرفته قضاى آن پس از ماه رمضان واجب است .