تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٤
مسأله دوّم :
و قضاء رمضان قبل الزوال و النافلة لا يجب بافساده شىء .
الثانية : كفارة المتعين عتق رقبة او صيام شهرين متتابعين او اطعام ستين مسكينا و كفارة قضاء رمضان بعد الزوال اطعام عشرة مساكين فان عجز صام ثلاثة ايام و لو تكرّر الافطار في يومين تكررت الكفارة و يعزّر المفطر و لو كان مستحلًا قتل ،
2 - روزهء قضاى ماه رمضان را قبل از ظهر افطار كند موجب كفّاره نيست .
3 - روزه‌هاى مستحبى را چه قبل از ظهر و چه بعد از ظهر اگر افطار كند چيزى واجب نمىشود .
مسأله دوّم :
مسأله دوّم :
كفاره روزه‌هائى كه واجب تعيينى شده بر انسان كه آن روز را روزه بگيرد مثل روز ماه رمضان و نذر معيّن عبارتست از يكى از سه امر ذيل و اختيار هم دست مكلّف است :
1 - عتق رقبه يعنى بنده آزاد كردن .
2 - دو ماه پىدرپى روزه گرفتن .
3 - شصت مسكين را اطعام كردن و كفاره شكستن روزهء قضا بعد از ظهر شرعى عبارتست از : اطعام ده مسكين و اگر اطعام مقدورش نيست سه روز بايد بجاى آن روزه بگيرد و اگر كسى در يك روز چند بار افطار كند چه به يك نوع از مفطرات و يا به چند نوع آن كفاره مكرر نمىشود يعنى يك كفاره لازم است [ البته بعضىها فتوا مىدهند به تكرّر كفاره ] .
و امّا كسى كه دو يا چند روز متوالى افطار نموده و روزه را درهم مىشكند بايد بجاى هر روزى كفاره دهد به همان مبلغى كه ذكر شد .
هرگاه كسى در ماه رمضان علناً روزه بخورد بايد او را تعزير كرد [ يعنى با تازيانه ادب نموده كه مقدار آن در صلاحديد حاكم شرع است ] .
هرگاه كسى خوردن روزه را حلال بشمارد و منكر امساك شود مرتد شده