تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٢

2 - باب دوّم : مفطرات

و المندوب ترك السعوط و الكحل بما فيه صبر او مسك او اخراج الدم و دخول الحمام المضعفان و شم النرجس و الرياحين و الحقنة بالجامد و بل الثوب على الجسد و القبلة و الملاعبة و المباشرة بشهوة و جلوس المرأة في الماء و لا

است : 1 - آرى مبطل است 2 - خير مبطل نيست .

مسأله : غير از امور مذكوره ساير كارهاى حرام مبطل روزه نيستند امّا گناه هر حرامى در ماه رمضان به مراتب شديدتر از وقتهاى ديگر است و امّا امورى كه امساك از آنها براى روزه‌دار مستحب است :

1 - انفيه كشيدن .

2 - سرمه كشيدن به موادّى كه در آن مشك باشد يا صبر باشد [ صبر گياهى است و طعم آن بسيار تلخ و تهوع‌آور است به فرهنگ معين جلد 2 ص 2129 مراجعه شود ] .

3 - حجامت كردن و خون گرفتن اگر به حدّى باشد كه ضعف بياورد .

4 - دخول در حمّام اگر موجب ضعف و بىحالى شود .

5 - بوئيدن گل نرگس [ يا عصارهء عطر آن ] .

6 - بوئيدن ساير گياهان خوشبو .

7 - شياف كردن يا حقنه به جامدات كه قبلًا معنى شد .

8 - تر كردن جامه‌ايكه پوشيده تا خنك شود و كمتر احساس عطش كند [ آرى غرض اينست كه هر چه بيشتر به ياد عطش قيامت بيافتد و اين نوعى رياضت مشروع است ] .

9 - بوسيدن زوجه .

10 - ملاعبه با زوجه .

11 - مباشرت زوجه با شهوت .

12 - نشستن زن در آب .