تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٤

نماز قضا

ثم يتشهد خفيفاً و يسلّم .

الخامسة : المكلف اذا اخلّ بالصلاة عمداً او سهواً او فاتته بنوم او سكر و كان مسلما قضى و ان كان مغمى عليه جميع الوقت او كان كافراً فلا قضاء .

و باللَّه اللهم صل على محمد و آل محمد يا بگويد بسم اللَّه و باللَّه و السلام عليك أيها النبي و رحمة اللَّه و بركاته [ البته در عبارت جناب علامه طبق بعضى نسخ با واو آمده كه مفيد جمع است يعنى مجموع دو ذكر را بگويد به اين صورت : بسم اللَّه و باللَّه اللهم صل على محمد و آل محمد و السلام عليك . . .

ولى طبق نسخه‌اى كه مرحوم شعرانى ترجمه نموده با كلمهء او آمده كه مفيد تخيير است و ظاهراً همين انسب است ] سپس سر از سجده بردارد و وقتى نشست و بدن آرام گرفت دوباره سجده رود و همانها را تكرار كند سپس نشسته و تشهد مختصرى [ بدون آوردن ادعيه و مستحبه و با اكتفا به اقل الواجب ] بخواند سپس سلام دهد [ و از نماز فارغ شود ] .

نماز قضا

نماز قضا

قال تعالى : وَ اذْكُرْ رَبَّكَ إِذا نَسِيتَ - كهف 24 .

از مسأله پنجم تا مسأله دهم پيرامون احكام نماز قضا در اسلام است و قبل از ورود به بحث مقدمه كوتاهى را تقديم مىداريم و آن اينكه :

طبق فتواى مشهور فقهاء شيعه هر انسانى كه داراى شرائط عامّه تكليف يعنى عاقل و بالغ و قادر بود نسبت به نماز و روزه و ساير احكام مكلّف است و بايد بكوشد تا از عهده برآيد چه عالم باشد و چه جاهل بر خلاف اشاعره از اهل سنت كه تكاليف را مختص به عالمين مىدانند و بطلان سخن آنها در اصول آشكار گرديده و به عقيدهء ما علم شرط تنجز تكليف است نه شرط اصل التكليف .