تحفة الملوك ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٧

تحفه : [ 27 ] ، [ اثبات حقانيت رجعت و صفات و فلسفه آن ]

فرمودند در نزد آيهء يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ « 1 » كه درهم شكسته مىشوند مردمان در ايّام رجعت هم‌چنان‌كه درهم شكسته مىشود طلا در كوره تا اين‌كه صاف بشوند و هرچيز رجوع به شبيه و حقيقت خود بنمايند .

و از جناب امام موسى عليه السّلام مروى است كه فرمودند البتّه رجوع مىنمايند « 2 » نفوسى كه رفته‌اند و مرده‌اند البتّه قصاص حق خود را مىنمايند و هركس كه عذاب كرده شده است قصاص به طريقهء عذاب نمودن مىگيرد و هركس كه به غيظ درآورده شده است قصاص به طريق به غيظ درآوردن مىگيرد و هركس كه كشته شده است قصاص به طريق كشتن مىنمايد و بر اين قياس است تمام حقوق ديگر و ردّ كرده مىشود دشمنان ايشان با ايشان تا آن‌كه طلب حقّ خود بنمايند بعد از آن سى ماه عمر مىكنند بعد از آن مىميرند در شب واحدى و حال آن‌كه درك حقوق خود را نموده‌اند و تشفّى نفوس خود را حاصل نموده‌اند و منصرف مىشوند دشمنان ايشان به سوى اشدّ عذاب بعد از آن ايضا واداشته مىشوند در برابر خداوند جبّار عزّ و جلّ پس مىگيرد از براى ايشان حقوق ايشان را از دشمنان ايشان « 3 » و ايضا مروى است از حضرت صادق عليه السّلام كه در نزد آيه وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً « 4 » ؛ كه معنى آن است كه هركس اعراض بفرمايد از ذكر من كه مراد جناب امير المؤمنين عليه السّلام است ، پس به درستى كه از براى آن معيشت و زندگانى تلخى و تنگى مىباشد فرمودند كه به خدا قسم كه ايشان طايفهء نصّاب هستند ، پس شخصى عرض نمود كه مىبينم آن‌ها را كه تمام عمر خود در خوش و كفايت مىباشند تا آن‌كه مىميرند و تنگى در معيشت ايشان چنان‌كه مضمون اين آيه است نمىباشد پس آن حضرت فرمودند كه تنگى معيشت ايشان در ايّام رجعت است و از گرسنگى عذره انسان مىخورند . « 5 »

حريف بين چه به راحت بساط مىچيند * ز تيربارى افلاك غافل افتاده است

( 1 ) . ذاريات : 13 . ( 2 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 28 و بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 44 ، ح 15 . ( 3 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 28 . ( 4 ) . طه : 124 . ( 5 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 18 .