راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٢

فصل : احاديث در فضيلت علم از طريق خاصّه

به كسى ياد مىدهد به اندازهء كسانى كه آن را مرتكب شده‌اند گناه بر عهدهء اوست بىآن كه از گناهان آنها چيزى كم گردد . » « 118 » و نيز فرموده است : « عالمى كه از دانش او سود برده مىشود برتر از هفتاد هزار عابد است . » « 119 » و نيز : « هر كس از شما دانشى را به ديگرى ياد دهد ، دو برابر اجر دانش آموز به او پاداش داده مىشود ، و معلّم بر وى برترى دارد ، بنابراين دانش را از دانشوران فرا گيريد ، و آن را به برادرانتان بياموزيد ، همچنان كه عالمان آن را به شما آموخته‌اند . » « 120 » و نيز : « در مجلسى پيش كسى بنشينم كه به او اعتماد دارم ، در نظرم از عبادت يك سال اطمينان بخش‌تر است . » « 121 » امام صادق ( ع ) فرموده است : « هر كس عمل خيرى را به ديگرى بياموزد پاداش كسى را دارد كه آن را به كار بسته است ، راوى گويد : عرض كردم : اگر كسى كه آن كار خير را فرا گرفته است آن را به ديگرى ياد دهد ، آيا اين پاداش به او داده خواهد شد ؟ فرمود : اگر آن را به همهء مردم ياد دهد نيز اين ثواب به همان گونه دربارهء او جارى خواهد شد ، عرض كردم : اگر او بميرد ، فرمود : هر چند بميرد . » « 122 » و نيز فرموده است : « فقه و احكام دين را فرا گيريد ، چه هر كس از شما احكام دين را نياموزد اعرابى است . » « 123 » خداوند عزّ و جلّ در كتابش مىفرمايد :

( 118 ) كافى ، ج 1 ص 35 . ( 119 ) همان مأخذ ، ص 33 . ( 120 ) همان مأخذ ، ص 35 . ( 121 ) همان مأخذ ، ص 39 . ( 122 ) همان مأخذ ، ص 35 . ( 123 ) منسوب به اعراب است ؛ اين واژه مفرد ندارد ، و مراد از آن باديه نشينانى است كه احكام دينى را فرا نمىگيرند .