محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٥

اشعار اشرف مازندرانى در مرثيه مولانا محمّدتقى مجلسى

بهر استقبال موكب ، صف ببنديد از دو سو * توسن نظّاره را هر سو سبك جولان كنيد

كاينك از راه شهريار ملك امكان مىرسد * در ركابش خيل دل‌ها خوش به سامان مىرسد

سالك راه بقا كى مايل دنيا بود * يك جرس از مجلس دنيا و مافيها بود

منزل عمر سبكرو هست آخر آخرت * منتهاى زندگانى عاقبت عقبى بود

عرصه عالم نباشد غير ماتم خانه‌اى * ماتم عالم ز رنگ آسمان پيدا بود

آن كه بودى مقتداى خلق عالم اين زمان * در مقام قرب با يكتاى بىهمتا بود

ترك كثرت كرده جا در عالم وحدت گزيد * جسمش اكنون پيشواى عالم بالا بود

آه شبهايش كنون گرديده زلف حور عين * طاعت مقبولش اكنون چهره حورا بود

دل ز تدريس بنى آدم به كلّى برگرفت * اين زمان مشغول درس علّم الأسما بود

آن كه در فكر جهانى بود يارب از چه روى * اين زمان چندين ز حال خلق بىپروا بود

روز محشر بىحساب « اشرف » به جنّت مىرويم * گر چو دنيا هم در آن عالم به فكر ما بود