محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٦

وفات

چون محمد تقى ز فيض ازل * شد به دانش ، سرآمد عالم

بر سپهر كمال همچو مسيح * كرد احياى علم دين از دم

روضة المتقين پرفيضش * كرده گلزار علم را خرّم

عالم سنّت و كتاب كه بود * متشابه ز رأى او محكم

فيض عامش رسد به خلق خدا * همچو خورشيد در همه عالم

همچو شاخى كه خم شود از بار * گشت از بار علم ، قدّش خم

از جهان خاطرش چو گشت ملول * كرد پرواز تا به باغ ارم

معنى معرفت نماند به لفظ * روح علم از جسد نمود چو رم

چون نشست آن محيط فضل از جوش * كربلاى دگر شد از ماتم

خامه معجز آفرين « شعيب » * شد پى سال فوت او چو علم

گشت هر يك ستوده تاريخى * اين دو مصرع كه آمد از پى هم

« مسجد و منبر از صفا افتاد » * « صاحب علم رفت از عالم »

آقا احمد بهبهانى مى نويسد : « و اخيار آن بلده ، بارگاه عالى بر مرقد مقدّس او ساختند و إلى الآن مطاف اهالى و اعالى شيعيان است » . « 1 »

( 1 ) . مرآة الاحوال ص 102 .