محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٥

7 . رياض المؤمنين وحدائق المتّقين وفقه الصالحين

نفحه اول : در فضيلت و علما از آيات ،

نفحه دوم : در فضيلت علم و علما از اخبار ،

نفحه سوم در وجوب طلب علم و تعليم آن ،

نفحه چهارم : در فضيلت تعليم علوم و فضل متعلّمين ،

نفحه پنجم : در اوصاف علما ،

نفحه ششم : در بيان اصناف علم و ذكر علماء السوء ،

نفحه هفتم : در آن كه علم با عمل مى باشد و علمى كه با او عمل نيست آن علم ، علم نيست .

نفحه هشتم : در نهى از قول بى علم ،

نفحه نهم : در بيان علوم محموده و علوم مذمومه ،

نفحه دهم : در آداب معلمين و متعلّمين ،

نفحه يازدهم : در آفات مناظره و مباحثه و آنچه از او به هم مى رسد از اخلاق مهلكه ،

نفحه دوازدهم : در بيان عقل و عقلا و جنود عقل و جهل .

رياض المؤمنين را آقاى على فاضلى در 370 صفحه تصحيح و منتشر كرده است .

يكى از علماى گمنام دوره صفوى ، محمد مؤمن بن شمس الدين محمد اصفهانى ، از معاصران مولانا محمد تقى مجلسى ، كتابى به نام أنوار الضياء در باب دعا و اسم اعظم و آداب و اسباب استجابت دعا تأليف كرده كه مشتمل بر مقدمه اى در چند ساطعه و دوازده فصل است . وى در فصل دوازدهم كتاب خود ، ديباچه شرح صحيفه كامله مولانا محمد تقى مجلسى را نقل كرده و مى نويسد : « بدان كه نقل شده از ديباچه شرح صحيفه كامله كه عالم فاضل اورع ازهد ، مولانا محمد تقى بن مولانا مجلسى اصفهانى نوشته ، سلّمه الله تعالى وأبقاه . مقدمه و در آن دوازده لمعه است . . . » .

محمد مؤمن سپس ده لمعه از لمعات دوازده گانه كتاب مولانا محمد تقى را كه در