محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٥
مولانا محمد تقى مجلسى و نماز جمعه
فتنة أو يصيبهم عذاب أليم . انتهي كلامه سلّمه الله تعالي .
واستصوب قوله في هذه الرسالة و ما ذهب إليه في هذه المسألة ، السيدان الجليلان : السيد حسن القايني و أمير محمد زمان المشهدي ، رحمهما الله ، واستحسناه وقوّياه . كتبا ذلك بخطّهما في آخر رسالته ، علي ما رأيناه » . « 1 »
وى در لوامع صاحبقرانى مى نويسد :
« و ظاهر مىشود كه وجه ترك نماز جمعه همين بود كه چون هميشه پادشاهان سنّى بودند و خود مىكردند يا منصوب ايشان ، و شيعيان از روى تقيه نمىكردند يا با ايشان مىكردند ، تا آن كه حق سبحانه و تعالى به فضل عميم خود ، پادشاهان صفويه را ، انار الله تبارك و تعالى برهانهم ، مؤيد گردانيد به ترويج دين مبين حضرات ائمه معصومين صلوات الله عليهم اجمعين ، بعد از آن نماز جمعه را علانيه به جا آوردند .
و اوّل كسى كه به جا آورد شيخ نور الدين على بن عبد العالى بود .
شنيدم از ابو البركات و از جدّ خودم كه چون شيخ على به اصفهان آمدند ، در مسجد جامع عتيق نماز جمعه به جا آوردند ، تمام مسجد پر شد كه ديگر جا نماند .
و بعد از او شيخ حسين بن عبد الصمد رحمه الله نماز جمعه به جا آوردند .
و بعد از او مولانا عبد الله طاب ثراه .
و بعد از او سيد الفضلاء مير محمد باقر داماد ، نوّر ضريحه .
و بعد از او شيخ بهاء الدين محمد قدّس سرّه به جا آوردند .
و در نجف اشرف مولانا احمد اردبيلى قدس سرّه [ اقامه ] مىكردند .
و در جبل عامل ، شيخ حسن [ صاحب معالم ] و سيد محمد [ صاحب مدارك ] .
و در مشهد مقدّس مير محمد زمان ، انار الله مراقدهم الزكيه ، به جا آوردند .
مجملًا به بركت ايشان رواج شرع شد ، و بعد از آن ترك نشد ، و اميد است كه اين
( 1 ) . الرسائل الفقهية ، فيض كاشانى ، تحقيق سيد ابوالقاسم نقيبى ، ص 75 77 .