محقق مجلسى ( شرح احوال و آثار فقيه عارف ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٥

1 . ميرزا رفيع الدين محمد نائينى

11 . ميرزا ابوالحسن طباطبائى ، خلف ميرزا رفيعا . « 1 »

12 . لاچين بن عبد الله گرجى . « 2 »

13 . سيد نعمة الله جزائرى . « 3 »

14 . سيد محمد مهدى بن سيد رضا حسينى ، گردآورنده سؤال و جواب استاد .

به نوشته صاحب سلافة العصر وفات ميرزا رفيعا در 1080 ق واقع شده است .

در وقايع السنين والأعوام نيز مى نويسد :

« فوت سيّد سند فاضل محقّق و مدقّق ، العلامة الفهامة ، فريد دهره و قريع عصره ، استادي و استنادي ، ميرزا رفيعا نائيني قدّس الله روحه ، در 1080 هجري » .

ميرزا رفيعا در تخت فولاد اصفهان مدفون گرديد و به امر شاه سليمان قبه بلندى بر روى قبرش بنا شد كه تا به حال موجود است .

اشعار ذيل بر سنگ مزار آن عالم بزرگ آمده :

فلك سنگ غم زد به جان رفيع * نمود آسمان تلخ كام رفيع

به گاه هدايت به يك رشته بود * كلام كليم و كلام رفيع

( 1 ) . وقايع السنين والاعوام ، ص 544 . خاتون آبادى مى نويسد : « فقير مؤلف را با او شراكت درس بود . در خدمت والد ماجدش الهيات شرح تجريد و حاشيه ملا جلال بر تهذيب را با هم مىخوانديم » . ( 2 ) . رياض العلماءج 4 ص 415 . ( 3 ) . الإجازة الكبيرة سيد عبد الله جزائرى .