كتاب النكاح ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٤
3 ) نظر استاد مد ظلّه - نسبت به كلام مرحوم آقاى خوئى - قدس سرّه
« وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ »
استفاده مىشود .
3 ) نظر استاد مد ظلّه - نسبت به كلام مرحوم آقاى خوئى - قدس سرّه
3 ) نظر استاد مد ظلّه - نسبت به كلام مرحوم آقاى خوئى - قدس سرّه
اين بحثها را ايشان در دوران پيرى و گرفتارى بسيار نگاشتهاند و در بحث عجله كردهاند .
اولًا : در هيچ آيهاى از وجوب غضّ ، ازواج استثناء نشده است ، بلكه از وجوب ستر زنان استثناء شده : لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ . . . اصلًا راجع به نگاه به ازواج در قرآن مطلبى نيامده است ، بين وجوب ستر و جواز نگاه ملازمه خارجيه هم نيست ، مثلًا محارم از وجوب ستر استثناء شدهاند آيا معناى آن اين است كه زنها مىتوانند به عورتهاى محارمشان نگاه كنند .
خلاصه بين لزوم ستر و حرمت نگاه خلط شده است .
ثانياً : آيه شريفه « وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ . . . » هم ربطى به مسأله نگاه ندارد .
زيرا در اين آيه نيامده است كه : « و الّذين هم لابصارهم حافظون » تا از اطلاق استثناء جواز نظر به عورت را هم استفاده كنيم ، بلكه روايت مربوط به حفظ فروج از زنا و مانند آن است كه در روايات هم بدان اشاره شده و به مسأله نظر مربوط نيست .
ثالثاً : حال فرض كنيم آيهاى در قرآن وجود داشته كه ازواج در آن از جواز نظر هم استثناء شده باشد ، آيا اين استثناءها در مقام اطلاق از ناحيه مستثنى است يا از ناحيه مابقى تحت الاستثناء ، در جمله استثناء منفى يك عقد سلبى وجود دارد و يك عقد اثباتى ، آيا اطلاق از ناحيه عقد سلبى است يا از ناحيه عقد اثباتى هم اطلاق دارد ، مثلًا از جمله « لا صلاة الّا بطهور » آيا استفاده مىشود كه طهور در تحقق صلاة كافى است و شرط ديگرى در صحت صلاة نيست ، يا اين كه تنها ناظر بدين است كه نماز بدون طهور تحقق نمىيابد .
آيه شريفه « وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ و . . . » نيز تنها در مقام اطلاق عقد سلبى