كتاب النكاح ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٩

جهت اوّل : مخالفت با سيره :

اشكال دوم : اگر در نسائهن ، همهء همراهان زن و لو جوارى ، استثناء شده باشند ، استثناء بعدى كه عطف شده است « أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » و مربوط به اماء است ( طبق نظر مشهور ) به چه معنى است ؟ بناچار بايد اين استثناء بعدى را به مملوكى كه اصلًا سر و كارى با شخص ندارد و فقط در ملكيّت اوست بدون آنكه پيش مالك و همراه او باشد ، حمل كنيم ، و چنين حملى بسيار بعيد است . در سورهء احزاب كه فرموده است : « لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ وَ الَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلاثَ مَرَّاتٍ » بعد فرموده است : « طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى بَعْضٍ » يعنى مملوك زن ، مساوق با طوافون عليكم گرفته شده است . پس حمل كردن « ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » در سورهء نور به كسانى كه دور از شخص هستند و صرفاً رابطهء ملكيّت داشته باشند ، بسيار بعيد است . و چون كنيز معمولًا همراه شخص و از همراهان اوست قهراً مصداق « نِسائِهِنَّ » قرار مىگيرد و عطف كردن با « او » براى او درست نيست .

پس بايد گفت كه مراد از نسائهنّ ، يعنى نساء مؤمنات ، و « ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » اعم از كافر و مسلمان است .

2 ) تكميل استدلال بر « نظر مختار » در مسأله :

2 ) تكميل استدلال بر « نظر مختار » در مسأله :

( بررسى دو اشكال بر نظر مختار در نسائهنّ )

( بررسى دو اشكال بر نظر مختار در نسائهنّ )

تفسير كردن نسائهن به نساء مؤمنات ، از دو جهت ممكن است مورد اشكال قرار گيرد :

جهت اوّل : مخالفت با سيره :

جهت اوّل : مخالفت با سيره :

سيره بر اين جارى بوده است كه زن‌هاى مسلمان از زنهاى كافر اجتناب نمىكرده‌اند و با آنها اختلاط داشته‌اند ، پس اختصاص دادن نسائهن ، با سيره مخالف است .

پاسخ : اثبات چنين سيره‌اى ، بسيار مشكل است . بسيارى از فقهاى ما آن را جايز نمىدانسته‌اند و نسائهن را در آيه شريفه ، به مسلمات حمل كرده‌اند ، لذا