كتاب النكاح ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٨

دربارهء « ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ »

1 - زنها موظفند زينت‌هاى خود را مخفى كنند مگر زينت‌هاى آشكار ، مراد از زينتهاى ظاهره چيست ؟

2 - زنها زينت‌هاى خود را آشكار نسازند مگر براى برخى از اصناف ، از جملهء آنها محارم ، نسائهنّ و مماليك و . . . و فعلًا بحث ما در معناى نسائهنّ است .

الف - معناى « نِسائِهِنَّ »

الف - معناى « نِسائِهِنَّ » و معناى ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » در آيه شريفه :

1 ) بحث ما در معناى « نِسائِهِنَّ »

1 ) بحث ما در معناى « نِسائِهِنَّ » است ، آيا جميع نساء مورد نظر است يا صنف خاصى از نساء ؟

قبل از ورود به بحث ، ذكر نكته‌اى لازم است و آن اين كه ما مباحث مربوط به عبيد و اماء را به دليل عدم ابتلاء مطرح نمىكنيم و تنها به مقدارى كه جزء مبادى استنباط مباحث مبتلا به باشد ، اكتفا مىكنيم .

عنوان « ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » را در آيهء شريفه ، از آنجا كه در بحث فعلى ما و روشن شدن معناى « نِسائِهِنَّ » دخيل است ، به ناچار مورد بحث قرار خواهيم داد .

براى تفسير « نِسائِهِنَّ » ، ابتدا بايد مبنا در معناى « ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » روشن شود ، زيرا اگر كسى « ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » را در آيهء شريفه مختص « اماء » بداند ، مراد از نسائهن نمىتواند همه زن‌ها باشد و اگر كسى نسائهنّ را بر جميع زنان تفسير كرد ، نمىتواند ما ملكت ايمانهنّ را بر خصوص « اماء » حمل نمايد .

دربارهء « ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ »

دربارهء « ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُنَّ » دو ديدگاه وجود دارد :

1 - مشهور : مقصود ، خصوص اماء است يعنى زن مجاز نيست مواضع زينت خود را براى غلامش آشكار سازد و استثناء جواز ابداء مختص كنيز است .

2 - مقصود ، اعم از اماء و عبيد است و زن مجاز است مواضع زينت خود را براى غلامان و كنيزان خود هم آشكار سازد .

هر دو قول هم در ميان علماى اماميه وجود دارد و هم در ميان علماى عامّه .