كتاب النكاح ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٨

نظر استاد :

اينكه اين‌ها را ديگر آيه متعرض نيست و بايد از خارج استفاده كنيم . اگر من را تبعيضيه بگيريم اولًا يك نحوه اجمالى آيه پيدا مىكند و تالى فاسدى هم ندارد و ثانياً معناى آيه اين مىشود كه انسان بايد حدى براى نگاه كردن نگه دارد و صغرى را هم سنت تعيين مىكند .

نظر استاد :

نظر استاد :

واقع قضيه عبارت از اين است كه با توجه به مراجعه به كتاب لغت و وجداناً ، معناى غض در « يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ » با « وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ » يك جور است .

و همانطور كه در « وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ » معنا مىكنيد كه صدايت را بلند نكن . اين به خاطر « من » نيست بلكه در خود مفهوم غض ، خفض خوابيده است و به همين جهت كسى « من » را تبعيضيه نگرفته است تا مهمل معنا كند در « يغضوا من ابصارهن » نيز « من » ، تبعيضيه نيست بنابراين بود و نبود « من » در اينجا همان طورى كه لغويين ذكر كرده‌اند ، فرقى ندارد و يكسان است . و اگر نباشد هم همان معنا را مىدهد كه بودش هست و اين كه آيا « من » زائده است يا حشويه هر چه باشد ، مثل « من » در باب نكاح يا بيع مىماند كه انكحت و بعت را هم با « من » مىگويند و هم بدون « من » .

« * و السلام * »