كتاب النكاح ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٦

خلاصهء درس قبل و اين جلسه :

6 / 8 / 137 چهارشنبه درس شمارهء ( 28 ) كتاب النكاح / سال اول

6 / 8 / 137 چهارشنبه درس شمارهء ( 28 ) كتاب النكاح / سال اول

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

خلاصهء درس قبل و اين جلسه :

خلاصهء درس قبل و اين جلسه :

بحث در اين بود كه از جواز نظر به كفار در دو مورد استثناء شده است :

الف - نظر با تلذذ ، بعضى از فقهاء و مرحوم آقاى خوئى ( ره ) بر حرمت نظر با تلذذ به آيهء شريفه « قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ » - با دو تقرير متفاوت - استدلال كرده‌اند ، در اين جلسه به نقل و نقد كلام ايشان مىپردازيم .

ب - نظر با ريبه ، مرحوم آقاى خوئى ( ره ) براى حرمت نظر بات ريبه به آيهء شريفه « وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ » * تمسك كرده‌اند . در اين جلسه كلام ايشان را هم بررسى مىكنيم . به نظر استاد مىتوان به آيه شريفه « فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ » استدلال كرد ، هر ند دلالت اين آيه نيز محل تأمل است .

* * * مسألهء 27 :

« يجوز النظر الى نساء اهل الذمة بل مطلق الكفار مع عدم التلذّذ و الريبة - أى خوف الوقوع فى الحرام - »

مرحوم سيد ( ره ) مىفرمايند : نظر به اهل ذمه بلكه مطلق كفار در دو صورت حرام است :

صورت اول : نظر با تلذذ

صورت دوم : نظر با ريبه ، نظر با ريبه يعنى نظرى كه معرضيت براى وقوع در حرام داشته باشد ؛