الغدير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٧

مفاد حديث غدير

- و در روز دوح « 1 » ، دوح غدير خم ، ولايت او [ على ] را آشكار فرمود كه اى كاش اطاعت مىشد .

- ليكن آن كسان پيمان ولايت را شكستند و من پيمانى به اين خطيرى نديدم .

و از جملهء آنها سيد اسماعيل حميرى ( م 173 ) است كه در اين‌باره اشعار بسيارى سروده كه در جاى خود خواهد آمد و از جملهء آنهاست :

- به همين جهت ، پروردگار پيمبر ، على را به عنوان جانشينى پشتيبان براى بهترين خلق برگزيد .

- و او در كنار غدير خم درنگ كرد و بارها را فرو نهاد و از رفتن باز ايستاد .

- چوبها را برافراشتند و او بر منبرى كه از بار و بنهء شتران فراهم آمده بود ، بالا رفت .

- و در آن چاشتگاه ، حاجيان را به گرد آمدن فرا خواند و خرد و بزرگ به سويش روى آوردند .

- و در حالى كه دست حيدر را به دست داشت و او را بىپرده نشان مىداد و به سوى او اشاره مىكرد ، فرمود :

- هان ! براستى كه هركس من مولاى او هستم ، اين [ على ] به حكمى تغييرناپذير مولاى اوست .

- آيا تبليغ كردم ؟ گفتند : آرى ، فرمود : پس در غياب و حضور به آن گواهى دهيد .

- حاضران به غايبان برسانند و من نيز پروردگار شنوا و بيناى خود را بر آن گواه مىگيرم .

- پس به امر خداوند آسمان برخيزيد و همگى او را امير خود دانيد و با او بيعت نماييد .

- مردم برخاستند و براى بيعت ، دست در دست او [ على ] نهادند . پس پيامبر از آنان احساس نگرانى كرد و گفت :

- خداوندا با دوست على دوست باش و دشمن او را دشمن دار .

- كسانى كه او را خوار دارند ، خوارشان دار و آنان كه با وى يارند ، ياورشان باش .

( 1 ) . روزى كه رسول خدا براى تبليغ ولايت در منطقه‌اى از غدير خم كه درختان كهن و انبوه داشت ، فرود آمد . ( و )