الغدير ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٤

داستان تهنيت

داستان تهنيت

داستان تهنيت

محمّد بن جرير طبرى در كتاب الولاية حديثى را به اسناد خود از زيد بن ارقم آورده كه قسمت زيادى از آن قبلا ذكر شد « 1 » و در پايان حديث مزبور آمده است كه رسول خدا فرمود : اى گروه مردم ، بگوييد : با تو از صميم قلب پيمان بستيم و با زبان عهد كرديم و دست بيعت بر اين امر داديم ، عهد و پيمان و بيعتى كه اولاد و اهل بيت و كسان خود را بدان فرا خوانيم و به جاى اين سيرهء مقدّس روش ديگرى را نپذيريم و تو گواه بر ما هستى و خداوند از حيث گواهى كافى است . بگوييد آنچه را كه به شما گفتم ، بر زبان آريد و به على به عنوان فرمانرواى مؤمنان سلام كنيد و بگوييد : سپاس خداى را كه ما را بدين راه رهبرى كرده و اگر ما را رهبرى نكرده بود ، راه خويش را نمىيافتيم . « 2 » همانا خداوند هرصدا و آهنگى را مىشناسد و مىشنود و به خيانت هرخائن واقف است ، پس هركس پيمان‌شكنى كند ، به زبان خود كرده است و كسى كه به پيمان خدايى وفادار بماند ، خداى پاداش بزرگ به او خواهد داد . « 3 » بگوييد چيزى را كه موجب رضايت خداوند است و اگر ناسپاسى كنيد ، خداوند از شما بىنياز خواهد بود .

زيد بن ارقم گفت : در اين هنگام مردم به طرف رسول خدا شتافتند ، در حالى كه همه مىگفتند : شنيديم و امر خدا و رسولش را از صميم قلب فرمانبرداريم ، و نخستين كسانى كه دست بيعت به پيغمبر و على دادند ، ابو بكر و عمر و عثمان و طلحه و زبير بودند با باقى مهاجران و انصار و ساير مردم تا اينكه نماز ظهر و عصر در يك وقت خوانده شد و اين جريان امتداد يافت تا نماز مغرب و عشاء نيز در يك زمان خوانده شد و تا سه روز امر بيعت ادامه داشت .

اين روايت را احمد بن محمّد طبرى ، مشهور به خليلى در كتاب مناقب على بن ابى طالب كه به سال 411 در قاهره تأليف كرده ، از طريق استادش محمّد بن ابى بكر بن عبد الرحمن آورده و در آن چنين آمده است :

( 1 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 214 - 216 . ( 2 ) . اعراف 7 / 43 . ( 3 ) . فتح 48 / 10 .