اثر سياق در اختيار قراءات ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٤

2 - 2 - 6 - 1 . قرائت به وجه خطاب و غيبت

71 . ( كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ ) ( عنكبوت : 57 )

« هر نفسى چشنده مرگ است ، آن گاه به سوى ما بازگردانيده خواهيد شد » .

فعل « تُرْجَعُونَ » به دو وجه « تُرْجَعُونَ » و « يُرْجَعُونَ » قرائت شده است :

الف . قرائت مشهور آيه « تُرْجَعُونَ » با تاء خطاب است ( ابوالقاسم هذلى ، 1428 ق ، ص 616 ) . قرائت مشهور التفات از غيبت به خطاب است . برخى قرائت « تُرْجَعُونَ » با تاء را هماهنگ با سياق آيه قبل : « يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ » ( عنكبوت : 56 ) مىدانند كه مؤمنان مورد خطاب واقع شده اند ( قمحاوى ، 1427 ق ، ص 159 ) .

ب . شعبه « يُرْجَعُونَ » با ياء غيبت خوانده است ( دانى ، 2005 م ، ص 667 ) . قرائت شعبه هماهنگ با سياق جمله قبل است ؛ زيرا در جمله قبل مىفرمايد : « كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ » ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 2 ، ص 180 ) .