ترجمه و شرح باب حادى عشر ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧

چند فايده :

قوله تعالى : أُولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ [ عبس / 42 ] . توفيقا بينه و بين الآيات الدّالّة على اختصاص العقاب بالكفّار ، نحو قوله تعالى : إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَ السُّوءَ عَلَى الْكافِرِينَ [ النحل / 27 ] ، و غير ذلك من الآيات .

ثمّ اعلم ، أنّ صاحب الكبيرة إنّما يعاقب إذا لم يحصل له أحد الأمرين :

الأوّل ، عفو اللّه ، فانّ عفوه مرجوّ متوقّع خصوصا و قد وعد به في قوله :

وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ . . . وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ [ الشورى / 25 - 30 ] .

إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ [ النساء / 116 ] .

إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ [ الرعد / 6 ] .

به حدّ كمال رسيده‌اند ، يعنى كافران ، به دليل آيهء « [ و در آن روز چهره‌هايى است كه بر آن غبار نشسته و آنها را تاريكى پوشانده ] ، و آنان همان كافران و فاجران‌اند . » [ عبس / 42 ] تا بدين صورت ميان اين آيه و آياتى كه بيانگر اختصاص كيفر به كافران است - مانند آيهء « در حقيقت امروز ، رسوايى و خوارى بر كافران است ، » [ نحل / 27 ] و آيات ديگر - وفاق حاصل شود .

بدان صاحب گناه كبيره تنها در صورتى كيفر مىشود كه يكى از دو امر برايش حاصل نشده باشد :

1 . بخشودگى خداوند ، زيرا اميد و انتظار بخشودگى او هست ، بويژه كه خداوند بدان وعده داده ، در آنجا كه فرموده است :

« و از بدىها درمىگذرد . . . و از بسيارى درمىگذرد . » [ شورى / 25 - 30 ]

« خداوند اين را كه به او شرك آورده شود ، نمىآمرزد ، و فروتر از آن را بر هركه بخواهد مىبخشايد . » [ نساء / 116 ]

« و به راستى پروردگار تو نسبت به مردم - باوجود ستمشان - بخشايشگر است . » [ رعد / 6 ]