ترجمه و شرح باب حادى عشر ( فارسى ) — الصفحة ١٣٦
[ 3 . لزوم عصمت پيامبر از آغاز تا پايان عمرش ]
[ 3 . لزوم عصمة النبيّ من أوّل العمر إلى آخره ]
قال : الثّالث ، في أنّه معصوم من أوّل عمره إلى آخره لعدم انقياد القلوب إلى طاعة من عهد منه‌في سالف عمره أنواع المعاصي و الكبائر و ما تنفر النّفس عنه .
أقول : ذهب القائلون بعصمتهم فيما نقلناه عنهم إلى اختصاص ذلك بما بعد الوحي . و أمّا قبله فمنعوا عنهم الكفر و الإصرار على الذّنب .
و قال أصحابنا بوجوب العصمة مطلقا قبل الوحي و بعده إلى آخر العمر . و الدّليل عليه ما ذكره المصنّف و هو ظاهر .
و أمّا ما ورد في الكتاب العزيز و الأخبار ممّا يوهم صدور الذّنب عنهم فمحمول على ترك الأولى جمعا بين ما دلّ العقل عليه و بين صحّة النّقل ، مع أنّ جميع ذلك قد
[ 3 . لزوم عصمت پيامبر از آغاز تا پايان عمرش ]
[ 3 . لزوم عصمت پيامبر از آغاز تا پايان عمرش ]
متن : مبحث سوم آن است كه پيامبر از آغاز تا پايان عمرش معصوم است ، زيرا دل‌هاى آدميان از كسى كه در كارنامه‌اش انواع گناهان و كبائر و آنچه نفس از آن بيزار است ، ثبت مىباشد ، فرمانبردارى نمىكنند .
شرح : معتقدان به عصمت پيامبران در آنچه از ايشان نقل كرديم ، گفته‌اند :
عصمت به پس از وحى اختصاص دارد ، امّا پيش از آن ، تنها كفر و اصرار بر گناه را ممنوع دانسته‌اند .
امّا ياران [ امامى مذهب ما ] عصمت را مطلقا واجب دانسته‌اند ، پيش از وحى و پس از آن تا آخر عمر . دليل بر اين مطلب همان است كه مؤلف بيان كرد ، و اين روشن است .
امّا آنچه در كتاب عزيز و اخبار وارد شده است و موهم سر زدن گناه از ايشان مىباشد بر ترك اولى حمل مىشود ، تا ميان آنچه عقل بر آن دلالت كرده و درستى نقل جمع شود ، با آنكه براى همهء آن موارد وجوه و محمل‌هايى در جاى خود بيان شده