ترجمه و شرح باب حادى عشر ( فارسى ) — الصفحة ١٠٤
[ 3 . محال بودن فعل قبيح از خداوند ]
إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ [ الأنعام / 116 ] .
حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ [ الأنفال / 53 ] .
مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ [ النساء / 123 ] .
كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ [ الطور / 21 ] .
جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ [ السجده / 17 ] .
إلى غير ذلك ، و كذلك آيات الوعد و الوعيد و الذّمّ و المدح و هي أكثر من أن تحصى .
[ 3 . استحالة القبح عليه تعالى ]
قال : الثّالث ، في استحالة القبح عليه تعالى ، لأنّ له صارفا عنه و هو العلم بالقبح ، و لا داعي له إليه ، لأنّه إمّا داعي الحاجة الممتنعة عليه ، أو الحكمة و هو منتف هنا ؛
« جز از گمان پيروى نمىكنند . » [ انعام / 116 ]
« مگر آنكه آنان خودشان را تغيير دهند . » [ انفال / 53 ]
« هركس بدى كند در برابر آن كيفر بيند . » [ نساء / 123 ]
« هركس در گرو كارى است كه كسب كرده است . » [ طور / 21 ]
« [ هيچ‌كس نداند چه‌چيز از آنچه روشنىبخش ديدگان است ] به جزاى آنچه انجام مىدادند [ بر ايشان پنهان كرده‌ام ] » . [ سجده / 17 ]
و غير آن ؛ و نيز آيات وعد و وعيد و مدح و ذمّ ، كه فراوان‌تر از آن است كه به شمار آيد .
[ 3 . محال بودن فعل قبيح از خداوند ]
[ 3 . محال بودن فعل قبيح از خداوند ]
متن : سوم اينكه انجام فعل قبيح بر خداوند متعال محال است ، زيرا او علم به قبح كار دارد و اين علم ، منصرف‌كنندهء خداوند از انجام آن است ، و داعى بر انجام قبيح در