أنيس الناس ( فارسى ) — الصفحة ٤٣

حكايت

مصلحت تست زبان زير كام * تيغ پسنديده بود در نيام

دار درين طشت زبان را نگاه * تا سرت از طشت نگويد كه آه

لب مگشا گرچه درو نوشهاست * كز پس ديوار بسى گوشهاست

تا چو بنفشه نفست نشنوند * هم به زبانت سر تو ندروند

نغزنويسى قلم آهسته دار * بر تو نويسند زبان بسته دار

بد مشنو وقت گران گوشى است * زشت مگو نوبت خاموشى است

آنچه ببينند عياران به شب * باز نگويند به روز آن عجب

لاجرم اين گنبد انجم‌فروز * آنچه به شب ديد نگويد به روز

گر تو درين پرده ادب ديده‌اى * باز مگو آنچه به شب ديده‌اى

غنچه كه او پردهء جان باز كرد * چشمهء خون شد چو دهان باز كرد