أنيس الناس ( فارسى ) — الصفحة ٤١٣

شعر

فصل نوزدهم در پيرى و جوانى و شرط آن مثل « 1 »

در هنگام جوانى پير عقل و خويشتن‌دار باش .

و مايهء عزّت و سبب تقدّم كمال نفس و خرد دان ، نه كبر سن و معمّر بودن . چه اى بسا پير كه به سبب عدم تحصيل اين معنى و وجود تقصير در اكتساب فضايل از جوانان مؤخّر باشد .

بيت

جوان خردمند پوزش پذير * سزد گر نشيند به بالاى پير

پس شرف به حصول معانى است نه به پيرى و جوانى .

شعر

عقل شرف جز به معانى نداد * قدر به پيرى و جوانى نداد

سنگ شنيدم كه چو گردد كهن * لعل شود ، مختلف است اين سخن

( 1 ) - اگرچه در ورق 231 رادهء اتصال به صفحهء بعد وجود دارد آغاز شدن فصل با « مثل » از موارد شاذست .