أنيس الناس ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٨

شعر

آب كاهى را به هامون مىبرد * آب كوهى را عجب چون مىبرد

موسى فرعون را با رود نيل * مىكشد با لشكر و جمع ثقيل

پشهء نمرود را با نيم‌پر * مىشكافد بىمحابا مغز سر

حال آن كو قول دشمن را شنود * وين جزاى آنكه شد يار حسود

چونكه نزد چاه آمد شير ديد * از ره آن شير ماند و پا كشيد

گفت پا واپس كشيدى تو چرا * پاى را واپس مكش خوش اندرآ

گفت كو پايم كه دست و پاى رفت * جان من لرزيد و دل از جاى رفت

رنگ رويم را نمىبينى چو زر * ز اندرون خود مىدهد رنگم خبر

رنگ رو از حال دل دارد نشان * رحمتم كن مهر من در دل نشان

شير گفتش تو ز اسباب مرض * بازگو نيكو كه اينستم غرض