أنيس الناس ( فارسى ) — الصفحة ٣١٥

حكايت

اين جوابات قياسى راست كرد * پيش آن رنجور شد آن نيك‌مرد

گفت چونى ؟ گفت مردم ! گفت شكر ! * شد ازين رنجور پرآزار و فكر

كين چه شكرست او مگر با ما بدست * گر قياسى كرد پس كج آمدست

بعد از ان گفتش چه خوردى گفت زهر * گفت نوشت باد ! افزون گشت قهر

بعد از ان گفت از طبيبان كيست او * كه همىآيد به چاره پيش تو ؟

گفت عزرائيل مىآيد برو * گفت پايش بس مبارك شاد شو !

گر برون آمد بگفت او شادمان * شكركش كردم مراعات اين زمان

گفت رنجور اين عدوى جان ماست * ما ندانستيم كو كان خطاست

خاطر رنجورجويان صد سقط * تا كه پيغامش كند از هرنمط

چون كسى كه خورده باشد آش بد * مىبشوراند دلش تا قى كند