أنيس الناس ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٢

ادب ديگر

چون شير به خود سپه‌شكن باش * فرزند خصال خويشتن باش

آنجا كه بزرگ بايدت بود * فرزندى كس نداردت سود

دانش طلب و بزرگى آموز * تا به گردد روزت از روز

آنجا كه فسانهء سگالى * از ترس خدا مباش خالى

وان شغل طلب ز روى حالت * كز كرده نباشدت خجالت

گر دل نهى اى پسر برين پند * از بند رهى شوى برومند

ادب ديگر

ادب ديگر

آنكه اعزاز و احترام و فرمانبردارى و اكرام با والدين به اقصى - الغايه و اعلى المراتب به تقديم رساند و وراى اين معنى دولتى نداند .

چه حضرت آفريدگار چون خواست كه جهان را آبادان « 1 » و ممتد گرداند اسباب نسل و تولّد پديد آورد در شهوت جانوران ، و پدر و مادر را سبب كون و بودن فرزند ساخته ايشان را اصل گردانيد و فرزند را فرع .

پس بر فرع واجب و لازم باشد كه اصل خويش را رعايت كند و تعهّد و تعظيم نمايد و به طريق ادب با او معاش كند .

( 1 ) - اصل : ابدان ( ؟ )