أنيس الناس ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٩

مثنوى

گفتمش قايم است رخ بنهاد * گفت زين پس بجنب و زود بريز

قايمم را به گه بداد آنگه * گفتم اى گنده باز شه‌شه ! خيز

آنكه مزاح به مرتبهء نزاع مرسان . چه منازعت نه كار خردمندان است .

و اگر بىاختيار واقع گردد هرچه توانى كرد و توانى گفت مكن و مگوى .

جاى آشتى رها كن و متحمّل باش .

آنكه با سفها و سفلگان و بداصلان مزاح مكن تا حرمت خويش در سروكار بىحرمتى ايشان نكنى .

افلاطون ابلهى را ديد دست در گريبان عالمى زده . گفت اگر اين عالم دانا بودى كار او با اين نادان به اين مرتبه نرسيدى .

دو عاقل را نباشد جنگ و پيكار * دگر نادان ستيزد با سبكسار

وگر نادان به وحشت برستيزد * خردمندش به نرمى آب ريزد