أنيس الناس ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣

ادب ديگر

گر به حكم من كند ملك جهان * من نگردم غايب از وى يك زمان

هرچه گويد آن توانم كرد و بس * ليك ازو دورى نجويم يك نفس

من چه خواهم كرد ملك و كار را * ملكت من بس بود ديدار او

گر تو مرد طالبىّ و حق‌شناس * بندگى كردن بياموز از اياس

اى به روز و شب معطل مانده‌اى * همچنان بر كام اوّل مانده‌اى

هرشبى از بهر تو اى بو الفضول * مىكنند ارواح جبّارى نزول

تو ز جاى خود چو مرد بىادب * برنگيرى كام نه روز و نه شب

اى دريغا نيستى تو مرد اين * با تو نتوان گفت آخر درد اين

تا بهشت و دوزخت در ره بود * جان تو زين راز كى آگه بود

چون ازين هردو برون آيى تمام * صبح اين دولت برون آيد ز شام