أنيس الناس ( فارسى ) — الصفحة ١٠١

مثنوى

كار درويشى وراى فهم توست * سوى درويشان مبين تو سخت سست

زان كه درويشان وراى ملك و مال * روزيى دارند نيك از ذو الجلال

حق‌تعالى عادل است و عادلان * كى كنند جور و جفا بر بىدلان

پس تا توانى به آن امور ارتكاب نما كه سبب كثرت مال و غنا گردد و از افعالى كه مورث فقر و بىچيزيست اجتناب لازم دار و احتراز واجب شمار .

همچنانچه حكما از اشتغال جزويّات آن افعال به سبب احتمال اختلال مآل منع كرده‌اند تا منع از كليّات به طريق اولى لازم آيد ، از آن جمله گفته‌اند بيست و پنج « 1 » چيز است كه ارتكاب بر آن مورث درويشى و سبب بىچيزى و فقر است .

اول برهنه آب تاختن

دوم شراب و طعام با يكديگر خوردن

سيم خردهء نان خوار داشتن

چهارم برگ پياز و سير سوختن

پنجم در پيش بزرگتر و آغاتر از خود به راه رفتن و تقدّم نمودن

ششم نام بزرگتران بىتعظيم بردن

هفتم در شب ، جاى و خانه رفتن

هشتم ديگ و كاسه را سرباز گشادن و ناشسته گذاشتن

( 1 ) - در توضيح از بيست و چهار چيز ياد كرده است .