خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٩٨
اشارهء اجمالية به علم عقود أنامل
باز مىبينم گرفتار جنون دلرا مگر * آن پرى رخسارهء زنجير موى من رسيد
« سحاب »
تا سازم آشنايت ناآشنا نگارا * بيگانه كردم از خويش ياران آشنا را
چون من كسى گذارد سر بر خط غلاميش * بيرون نهد چرا كس از حدّ خويش پا را
با جور آن جفا پو چندان كه كرده‌ام خو * نارم بخاطر از او انديشهء وفا را
گفتم كه گويم امشب تنها به او غم دل * بيمدّعى نيامد چون ديد مدّعى را
اكنون سحاب كانجا ره يافتند اغيار * شاديم از اينكه ره نيست در كوى دوست ما را
« وله »
سر كوئى كه هرگز ره ندارد پادشاه آنجا * گداى بينوائى را كه خواهد داد راه آنجا
مكن هرگز تمنّاى بهشت انديشهء دوزخ * اگر مطلب رضاى اوست خواه اينجا و خواه آنجا
چو صيدى در حرم جويد پناه ايمن بود اما * بكوى او كشند اورا كه مىجويد پناه آنجا
چه غم نبود اگر ما را زبان عذر در محشر * كه ما را بس اميد رحمت او عذر خواه آنجا
« وله »
چون جرم گنه وفا است ما را * هر نوع كه كشد سزاست ما را