خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٨
در بيان احتياج سالك به شيخ و مرشد
آن اشارات وقوف ندارد ، زبان غيب را اهل غيب داند پس شيخى بايد تا معانى و تأويلات را بيان نمايد تا از آن معانى محروم نماند .
هشتم : آنكه هر گاه سالك به سير قوت قدم خويش رود سالها مسافت يك مقام را طى نتواند كرد چه سير آن از روش مور ضعيف‌تر است و بعضى مقامات است كه به طيران توان عبور نمود و مبتدى به مثابه بيضه است بايد آن را مرغى طيران دهد .
نهم : آنكه سلوك راه به ذكر شود و ذكر بىتلقين شيخ مؤثر نباشد .
دهم : آنكه تحصيل مناصب ظاهريه از شاه و شاهان صورت بىحمايت مقربى ميسر نگردد پس همچنين رسيدن به مناصب حقيقى از پادشاه حقيقى .
و
مخفى نماند كه اين همه صحيح است و ليكن شيخ و مرشدى أكمل و أتم ازنبى و ولى و ائمهء طاهرين نتواند بود و آنچه شايد و بايد در كلمات ايشان حاصل است و استخراج آنها از كلمات و اشارات ايشان اصعب نيست از شناختن شيخ و فرق ميان شياد و استاد .
اى بسا ابليس آدم روى هست * پس به هر دستى نبايد داد دست
مبتدى بيچاره قوت شناختن شيخ و تميز صادق و كاذب ندارد پس صادق يقينى در دست هست و توسل به روحانيت آن و استفاده از كلمات او كافى است .
ما ابر گهر باريم * هى هى جبلى قم قم
ما قلزم ذخاريم * هى هى جبلى قم قم
گر نور خداجوئى * بيهوده چه مىپوئى
ما مشرق انواريم * هى هى جبلى قم قم
اسرار نهانى را * گرفاش و عيان خواهى
ما مخزن اسراريم * هى هى جبلى قم قم
با قافلهء وحدت * گر زان كه سرى خواهى
ما قافلهء سالاريم * هى هى جبلى قم قم