خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٤٠٤

فائده :

ز درد داغ دورى زرد و زارم * ز روى زرد او آزرم دارم

ز نغزى زيب تختى زين جيشى * نزيبد جز ببختت زينت تخت

الاشتر گاذر إلى الراهات * لايترس من فتادن الچاهات

قد كرد خوناً دل همراهات * من نالته گاه سحر گاهات

در كتاب عجائب المخلوقات مذكور است كه اگر دختر باكره به زن حامله بگويد مگر بزائى و إلا ترا به اشتر بندم و در بيابان رها كنم فى الحال بزايد .

« نظامى »

پيش وجود همه آيندگان * بيش بقاى همه پايندگان

كيست در اين دايرهء دير پاى * كو لمن الملك زند جز خداى

مبدع هر چشمه كه جوديش هست * مخترع هر كه وجوديش هست

گر سر چرخ است پر از طوق اوست * ور دل خاكست پر از شوق اسوت

داغ نهء ناصيه داران پاك * تاج ده تخت نشينان خاك

با جبروتش كه دو عالم كم است * اول ما آخر ما يك دم است

بود و نبود آنچه بلندست و پست * باشد و اين نيز نباشد كه هست

از ازلش علم چو دريا است اين * تا ابدش ملك چو صحراست اين

كش مكش هر چه در او زندگى است * پيش خداوندى او بند گيست

سدره نشينان سوى او پر زنند * عرش وران نيز همان در زنند

اى همه هستى ز تو پيدا شده * خاك ضعيف از تو توانا شده

زير نشين علمت كاينات * ما به تو قائم چه تو قائم بذات

هستى تو صورت پيوند نى * تو بكس و كسى به تو مانند نى

آن كه نمرده است و نميرد توئى * آنچه تغير نپذيرد توئى