خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٢

آداب محاوره

فلان چيز محتاجم و تو لجهء رحمتى ، يا از فلان چيز خائفم و تو ملجأ و مأمنى و امثال اين .

2 - آنكه رسول را به ظاهر و باطن خود مطلع داند و از مخالفت او حذر كند .

3 - آن كه در متابعت سنت او صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم غايت مبذول دارد .

4 - هر كه به او صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نسبت دارد به صورت همچو سادات يا به معنى چون علماء همه از براى محبت او دوست دارد و تعظيم و احترام ايشان واجب داند .

5 - آنكه تا تواند رو به قبله نشيند خصوص در خلوت .

6 - آنكه پيوسته بهيئت تشهد نشيند و با خود چنان تصور كند كه بر بساط رب العزة در حضور او نشسته است و رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آنجا حاضر است تا به قيد وقار و احترام مقيد بود .

آداب محاوره

آداب محاوره

* فائده :

آداب محاوره از جمله لوازم است مر كسانى را كه با مردم معاشرت مىنمايند و آن بسيار است از آن جمله :

چون به مجلس بزرگى حاضر شود به دو زانوى ادب نشيند و از زانو به زانو نگردد چه آن دلالت بر عدم ثبات و قلت مبالات مىكند ، و اگر بزرگى با او سخن گويد به غير او ملتف نشود ، و اگر بزرگى او را به فضليتى تحسين كند و بر فقدان بر خود تأسف نمايد به آن نازش و افتخار نكند بلكه به وجهى عذر آن خواهد كه بر خاطرش فوت آن آسان شود ، و در محاورات به ألفاظى كه سامع بر آنها تطير نمايد احتراز كند ، و از نقل چيزى كه صدق او معلوم نباشد در نزد بزرگان و همچنين از اراجيف احتراز نمايد ، و از كذب و لاف و گزاف خصوص نزد بزرگان و از راستى كه دروغ نمايد و از كثرت مزاح و هزل دورى كند ، و از خبث و معايب كسان احتراز نمايد ، و پيوسته نيكوگو باشد تا پيش همه كس محبوب باشد ، و اگر كسى حكايتى يا سخنى بگويد بگذارد تا او حديث را تمام كند و اگر او مطلع باشد و