خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٥

كيفيّت استخراج سهم الحوادث

اى رضابخش رضايت كيشان * رائض طبع رضا انديشان

قبله نعمت كار آگاهان * قاضى حاجت حاجت خواهان

دل راضى به قضايت طلبيم * روضهء حسن رضايت طلبيم

اى سراسيمهء شوق تو فلك * سر نپيچيده ز طوق تو ملك

داغ بر جان و دل از شوق توئيم * بنده داغ سگ طوق توئيم

« وله »

اى خوش آن جذبه كه ناگاه رسد * زخم آن بر دل آگاه رسد

اى كه بهر شكمت گردن آز * سوى كاسه چو صراحى است دراز

چو بكامت ز ورع نيست مزه * لقمه را از مزه پرسى نه بزه

هر چه بر سفره و خوان تو نهند * هر چه در كام و دهان تو نهند

بخورى خواه كدر خواه صفى * گاو و خر نيست به اين خوش علفى

مرغ بايد كه مسمن باشد * صحن آن چشمهء روغن باشد

هيچ غم نيست گرش غصب كنان * شحنه ده ستد از بيوه زنان

ميوه بايد كه بود تازه و تر * چاشنى دار چو جلاب و شكر

هيچ غم نيست اگر دزد لئيم * افكند رخنه به بستان يتيم

نان خود با تره و دوغ زنى * به كه از خوان شه آروغ زنى

دلق و دراعه همه آرائى * عطر و تزوير بر آن افزائى

مىكشى خرقه پشمينه بدوش * مىكشى گوشهء فش در بن گوش « 1 »

باشد اينها همه دعوى يعنى * عالم وقتم و صاحب معنى

تا فتد ساده دلى در دامت * طعمهء چاشت دهد يا شامت

چون بدل افتدت از شهر گره * با گروهى روى از شهر بده

كه فلان هست ز نيكو كيشان * مخلص و معتقد درويشان

( 1 ) - فش به فتح فاء و سكون شين بدون تشديد : آنچه از سر دستار به مقدار يكوجب به طريق طرء و علاقه گذارند .