خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٤

كيفيّت استخراج سهم الحوادث

« وله »

اى در اين دامگه و هم و خيال * مانده در ربقهء عادت مه و سال

چند سر در ره عادت باشى * تارك تاج سعادت باشى

كردهء عادت خود بردهء خويش * باز كن خوى ز خود كردهء خويش

هست ارادت بر هر آزاده * ترك ما كان عليه العادة

اى خوش آن وقت كه بى فكر و نظر * بر زند خواستى از جان تو سر

كو اگر بر تو كشد تيغ به جنگ * با مرصع كمر از دم پلنگ

دست خود بر كمر آرى با كوه * در دلت نايد ازو هيچ شكوه

هم چو خورشيد كه نبود ميغش * خويش را عور زنى بر تيغش

خون لعل از جگرش بگشائى * نقد كان از كمرش بر بائى

در رسد باديهء ژرف به پيش * فسحت آن زدل عارف بيش

از قضايش گذرى همچو سحاب * از مژه بر تف آن ريزى آب

ور بگيرد ره تو دريائى * لجهء موج بگردون سائى

زان كنى همچو صبا زود گذار * نكنى لب تر از آن كشتى وار

هر چه القصه شود بند رهت * روى بر تابد از آن قبله گهت

يك به يك را ز ميان بردارى * قدم صدق به جان بردارى

پا نهى بزم بخلوت گه راز * چنگ وحدت بنوائى تو بساز

« وله »

اى دل اهل ارادت به تو شاد * به تو نازم كه مريدى و مراد

اى زهر سو همه را روى به تو * روى هر ذره زهر سوى به تو

اى در رحمت تو بر همه باز * غرقه نعمت تو شيب و فراز

اى غمت دولت جاويد همه * غم تو غايت اميد همه

نعمت خاطر خود ميدان خوش * و ز رخت جنت جاويدان خوش

مبتلاى من و مائيم هنوز * مانده در خوف ور جائيم هنوز