خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٥

صد پند از پندنامه قابوس وشمگير

67 - از سفيهان و جنگجويان و اوباش يعنى كسانى كه از سخن بد گفتن مضايقه ندارند بردبار باش و ليكن با گردنكشان گردنكش باش .

68 - با دوست و دشمن آهستگى و چرب گوى ، و هر چه گوئى از نيك و بد همان را چشم‌دار .

69 - هر چه نخواهى بشنوى مردمان را مشنوان البته .

70 - هر چه پيش مردمان نتوانى گفتن از پس مردم مگوى .

71 - بر ناكرده لاف مزن و چون كنم مگوى و چون كردم گوى .

72 - زبان خويش را بر كسى بسته‌دار كه اگر خواهد زبان خويش بر تو تواند گشاد .

73 - از اژدهاى هفت سر مترس و از مردم سخن چين بترس .

74 - هيچ كسى را بىقدر ستايش مكن كه اگر وقتى بيايد نكوهيده ندانى .

75 - هر كه دانى به كار تو آيد از اعراض و خشم خويش مترسان ، و اگر گناهى كند در گذران .

76 - هر سخن را كه شنيدى انگشت در آن مپيچ .

77 - زود بهر چيز خشمناك مشو و در وقت خشم خشم فرو بر .

78 - اگر جائى بايد ترا عفو و عذر خواست ننگ مدار .

79 - اى پسر اگر واعظ شوى بر سر منبر روى باك مدار و چنان دان كه مجلسيان تو بهائمند تا به سخن در نمانى و اگر به سخن احياناً درمانى باك مدار و به صلوات و تهليل و أمثال آن بگذران و به زودى به سخن ديگر رو ، و به سر منبرتر شرو مباش .

80 - اى پسر اگر قاضى و مفتى شوى بايد در مجلس حكم هيوب باشى و بىخنده و ترشرو ، و أندك گوى باش و بسيار شنو .

81 - اگر تاجر شوى معامله با گروهى كن كه زير دست تو باشند ، و اگر با قوىتر از خود معامله كنى با كسى كن كه صاحب مروّت و ديانت باشد .