خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢

صد پند از پندنامه قابوس وشمگير

24 - بسياردان و كم گو باش ، و نه كم دان و بسيار گوى كه بسيار گوى اگر چه خردمند باشد مردم آن را بىخرد دانند .

25 - با هر كه سخن گوئى نگر كه سخن ترا خريدار هست يا نه اگر مشترى يا بى به فروش و اگر نه بگذار .

26 - ز نهار دوست خود مخوان كسى كه دشمن دوستان تو باشد .

27 - بپرهيز از نادانى كه خود را دانا شمرد .

28 - اگر خواهى راز ترا دشمن نداند با دوست مگوئى .

29 - هر كه نسبت به تو زشتى گويد معذورتر از آن دار كه كسى آن سخن به تو رساند .

30 - اگر خواهى مردم نكو گوى تو باشند زنهار نكو گوى مردم باش .

31 - اگر خواهى كه بر دلت جراحتى نباشد كه به هيچ مرهم به نشود با هيچ نادانى مناظره مكن .

32 - شب طعام خوردن سخت زيان كار است كه آدمى دايم به تُخَمَه است .

33 - چون مهمان كنى در خوبى و بدى خوردنيها از مهمان عذر مخواه كه اين طبع بازاريانست ، هر ساعت مگوى كه فلان چيز بخور خوبست يا چرا نمىخوردى يا من نتوانستم سزاى تو كنم كه اينها سخن محتشمان نباشد سخن كسانى است كه يك بار مهمان كنند .

34 - چاكران مهمان را نكو دار كه نام نيك ايشان بيرون برند .

35 - اگر چاكران تو خطائى كنند در پيش مهمان با ايشان جنگ مكن و مؤاخذه مكن .

36 - مهمان هر كس مشو كه حشمت را زيان دارد .

37 - با چاكران ميزبان مگوى كه اى فلان اين طبق را فلان جاى نه ، و بنان و كاسه ديگر كسى را تكليف مكن ، خلاصه مهمان فضول نباش .

38 - از مزاح ناخوش و فحش شرم‌دار و مكن .