خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١

در تقسيم روزهاى هفته بين كواكب

اين مفرح بهر هر مخمور نيست * لايق آن جز دل پر نور نيست

عالمى آشفتهء سوداى او * پاك ازين بى گوهران درياى او

اين گدايان را كه بينى بىخبر * خود پرستانند از ايشان در گذر

ساقيا جام صبوحى در خور است * كز مىدوشين مرا درد سر است

خيز تا يك دم كه جيحون در كشيم * خط بگرد ربع مسكون در كشيم

عالمى بينم ز دل بىدل همه * طالب دريا و در ساحل همه

ساقيا مى ده كه اين افسانه بود * آنچه گفتم وصف او خمخانه بود

طول و عرضى خواستم اين نامه را * مصلحت نامد شكستم خامه را

« شيخ عراقى »

حبذا عشق و حبذا عشاق * حبذا ذكر دوست با عشاق

عششق بر هر دلى كه سر بر زد * خيمه از علم و عقل برتر زد

انما العاشقون مذبوحون * عند باب الحبيب مطروحون

اى كه عاشق نئى حرامت باد * زندگانى كه مىدهى بر باد

لذت عشق عاشقان دانند * پاك بازان جان فشان دانند

ساقيا باده صبوح بده * عاشقان را غذاى روح بده

اى كه بر ياد لعل دل جويت * باده‌ها خورده مستم از بويت

نفسى باز پرس مستان را * راحتى بخش مىپرستان را

سوختم سوختم در آتش شوق * بى خودم كن دمى زبادهء ذوق

تا بكوى تو راه برگشتم * جز تو از هر چه بود بر گشتم

اى غم تو مجاور دل من * در زمانه غم تو حاصل من

تا دلم باد مبتلاى تو باد * تا مرا ديده در قفاى تو باد

مرحبا مرحبا محبت دوست * كز درون آمده نه از ره پوست

دلم از جز تو خانه خالى كرد * با تو سوداى لاابالى كرد