خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٨

در تقسيم روزهاى هفته بين كواكب

« ميرحسينى سادات »

باز طبعم را هواى ديگر است * بلبل جان را نواى ديگر است

باز شهباز دلم پرواز كرد * اين چه رسم است اين كه باز آغاز كرد

در مشام من چو گل دارد اثر * اين نسيم از باغ خلد آيد مگر

طبع را الهام روحانى است اين * يا مگر تلقين ربانى است اين

اين همه آب حيات از جوى تو * عقل را سر رشته گم در كوى تو

كفر و ايمان عرصه ميدان تو * گوى دلها در خم چوگان تو

آتش شوقت جهانى سوخته * بى تو شمع هيچ كس نفروخته

خطبه بر نام تو خوانند اين همه * از تو جز نامى ندانند اين همه

اى پر از غوغاى تو بازار دل * حيرت و سودا است با تو كار دل

اى مبرا از خيالات و گمان * اى منزه از اشارات و بيان

چون كمال دانشم نادانى است * چارهء كارم همه حيرانى است

مهر خود كن تا بخوانندم همه * داغ خود كن تا بدانندم همه

بر سر كوى خودم خرسند كن * آنچه من گسسته‌ام پيوند كن

بد بسى كردم نكو پنداشتم * هيچ جاى آتشى نگذاشتم

اى شب افروز سحر خيزان راه * هم چو شب دارم دل نامه سياه

اى اميد نااميدان كوى تو * هر دو عالم را اشارت سوى تو

پيش از آن كز تن توانائى رود * رحمتى كن ور نه رسوائى شود

خاكدان دارم نه جعد خاكسار * شاه بازم كى كنم صعوه شكار

همدمى جستم برون زين تنگناى * ز آن كه دلگير آمد اين محنت سراى

چنگ از اين ساز مخالف داشتم * پرده اين بينوا بگذاشتم

يك شبى ميخانه را در مىزدم * خيمه در بزم قلندر مىزدم

من به جان از دست ديو پرستيز * بانك برزد هاتف دولت كه خيز