خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥

فراسة فى رؤية الهلال

نى سحر چون گشت پنهان راز او گردد نهان * وقت نازك بود در وى سر بىحد شدعيان

نى سحر يعنى مقلوب « ر حسين » است چون « ر » نهان شود حسين شود ، و وقت حين چون سر بىحد كه سين است در او عيان شود حسين شود .

باسم

غمام و همام و عمر و عماد و عميد و شمس :

مائيم بخرمى ميان غم تو * بر چهره جان نقش نشان غم تو

ما راز كرم چه مى در آرى بشمار * باشم سر سودا زده گان غم تو

ما چون ميان غم درآيد غمام شود ، و چون از غم « هم » إراده شود همام شود ، و نقش غم چون بر چهره روح نشيند عمر شود ، و چون ماميان عد در آيد عماد شود ، و چون « مى » در آيد عميد شود ، و چون سين كه سر سودازدگان است با « شم » شود شمس شود .

باسم

ملك كيخسرو :

در صورت مليحش كلكى ز دلبرى زد * نقاش صنع و آخر سر و قد آمدش راست

چون كلك دلبرى در صورت مليح در آيد ملك كيخ شود « 1 » و چون آخرش سرو قد شود كه سرو است ملك كيخسرو شود ، و مىتواند شد كه كلك بىدل در صورت مليحش در آيد ملك كيخس شود و چون آخرش كه سر كه معنى آن رواست شود ملك كيخسرو شود .

باسم

نجم :

چه خسرو تو دامن كشان مىچميد * چمن دامن از شرم بر سر كشيد

چون چمن دامن از شرم بر سر كشد نجم شود .

باسم

على :

تا عقيق يمنى ديد لب لعل * ترا قاف تا قاف دهد قيمتش و مشتريست

( 1 ) - كلك دلبرى يعنى از كلك دلش را كه « ل » است ببرى تا كك شود و چون كك در ميان مليح در آيد ملك كيح شود و باقى ظاهر است .