خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤

فراسة فى رؤية الهلال

باسم

بها :

مشو فريفتهء دور چرخ دولايى * در اين سرا چه نشينى كه تا خبر يا بى

جهان بى سر و پائى كه خاك بر سر او * ترا بباد عدم بر دهد ز بى آبى

چون تراب بر سر جهان بى سر و پا در آيد و ترا بباد رود بها شود ، و مىتواند شد كه مراد از بى سر يعنى با سر او باشد و چون بى با شود بها شود .

باسم

ميرزا احمد و مير محمد :

از پير مغانم سخنى هست بذكر * كز مكر جهان مجو پناهى جز سكر

مىخواه كنار يار و آن گه لب آب * چون جمع شود هيچ مگو إلا شكر

از كنار آب يك دفعه الف مراد است و يك بار ميم و مراد از شكر حمد است .

باسم

همام و هاشم و هشام

از مهر تو تا يك سر مو در دل ما هست * ما را نه غم مهر نه انديشه ما هست

از سر مو يك دفعه ميم و يك دفعه شين مراد است و دل ماه هام است « 1 » .

باسم

مجدالدين و تاج‌الدين :

روى مستى نهاده‌ام به جدل * تا كنم ابتداء صورت حال

هر زمان نكته ايست رمز شرف * همه از دين همى رسد به كمال

روى مستى ميم است چون به جدال رسد مجدال شود و اگر تا ابتداء شود تاج دال شود ، و چون هر يك بدين كامل شود مطلب حاصل شود .

باسم

حسين كه از هر يك از مصراعين بيرون مىآيد « 2 » :

( 1 ) - مو به عربى شعر است پس سر آن شين مىشود و دل به عربى قلبست و قلب ماه هام مىشود . ( 2 ) - باسم حسن : لب حبيب به دندان گرفتم و گفتم * ز هى حلاوت لب لا إله الا الله لب حبيب « ح » است و دندان به عربى « سن » باشد پس لب حبيب به دندان گرفته شود حسن گردد .