خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

فراسة فى رؤية الهلال

باسم

جلال :

تا صيت دولت تو رفيق صبا شده * بر جان خصم نام تو كوه بلا شده

كوه يعنى جبل باى آن لا شود جلال شود .

باسم

أبوالمكارم :

او بى دلست و مهر ز عالم بريده است * كارام جسته دور ز آزاد سر و خويش

چون « ب » در دل « او » شود ابو شود و مهر كه عين است از عالم برود الم بود ، كارام كه آزاده سروى كه الف دوم است كه بغيرى نبشسته نيست برود كارم شود .

باسم

خليل الله

صورتى حال كه دور از روى آن دارد شرف * لال باشد و ابله و أبكم خرد در وصف آن

صورت حالى خالى است - بخاء مفتوحه - و چون از الف كه روى او است دور شود خلى شود ، و لام ثانى و الف لام از لال حاصل شود و تتمه از و ابله كه از و اب كم شود .

باسم

كريم :

فدا كر آيد بقتل من ز قديم * نيست اين شيوه بدعت محدث

چون از قديم كر آيد كريم شود .

باسم

لقمان :

زاهد همه تزوير و ريا مىداند * رسم وره عاشقى كجا مىداند

در خرقه‌اش اين دغل كه از حد بگذشت * در داق مغان نيست خدا مىداند

چون « دغ » از دلق مغان بيفتد لقمان مىشود .

باسم

كمال :

آستين بر عالم افشان كو سر و پائى ندارد * هر كه نام نيك خواهد اين سخن بر دل نگارد

آستين « كُم » است و عالم بىسر و پا « ال » است .