خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢

فراسة فى رؤية الهلال

باسم

شهاب :

از نيمهء مه ولى تمامش * در شب بطلب نشان نامش

نيمه مه « ه » است و تمام آن « ها » است و چون در شب درآيد شهاب شود .

باسم

احمد :

صباح مرد چوبى صبر يا بى از غم يار * بنام دوست صبوحى كن و شراب بيار

صباح مرد چو بىصبر شود أحمد شود .

باسم

قطب :

اشك خونين در گريبان خواستم پنهان كنم * قطره بىره رفت در دامان محبوب او فتاد

چون قطره بىره بر دامان محبوب كه باء است افتد قطب حاصل شود .

باسم

قاسم :

به طرف رمز شرف هر كه آشنا باشد * ز بسم نام برادر اگر بقا باشد

چون با در بسم قا باشد قاسم مىشود .

باسم

كمال :

قصر قدرت را شرف هنگام وصف * از كسل گويد سماوين هست عجز

چون كسل « س » ما گفته شود كمال شود .

باسم

هاشم :

دوشيزه لبم چو درّ نامت مىسفت * چشم تو چها كرد لب يارم گفت

چون چشم « چ » ها كند هاشم مىشود .

باسم

خضر :

خرابى را گرت باشد ضرورت * ورت نبود ز بهر نام كن ياد

چون خرابى « را » شود و در ضرورت « ورت » نبود خضر حاصل شود و هو المطلوب .