خزائن ( فارسى ) — الصفحة ٢٢١

فراسة فى رؤية الهلال

باسم

نظام :

نگار من چه شرف شد ز جان كمينه غلامش * گمان نبرده كه گردد نشان دهند ز نامش

گمان نبرده مرادف ظن است و چون او بگردد نظام مىشود .

« افراسياب »

افسر سر ياب نام سر مبر * جز به نيكوتر زبانى ايشرف

چون افسر سر ياب شود أفسر ياب شود چون سر را به نيكوتر زبانى كه عربى است بيان كنى افراسياب شود .

معما

باسم إمام :

مادر دل خويش نام دلبر دانيم * و از بيم زبان خلق پنهان خوانيم

مراد از خويش ما است و قلب آن ام است ، چون ما در ميان آن در آيد امام شود .

« شعر در تصحيف »

تا خوى بد پدر نگيرد يا رب * آن در يگانه زود گردد سم سم

مراد از سم سم تصحيف آن است يعنى يتيم يتيم .

باسم

عطا :

اى بحربر گزيده كه غواص كردهء * در بحر فكر خاطر در دانه پنج را

در شش در است مهره فكرم كه نام كيست * پنجى گرفته از دو طرف نقش پنج را

مراد از پنج اول ظاهر است كه نه است و از پنج « را » هزار است ، و نقش آن يكى عين است كه مصحف غين است و يكى الف است .

حاجى

محّمد :

در كعبه وصالت اگر مىدهند بار * اركان حج تمام كن و شكر حق گذار

اركان حج « ح » و « ج » است و مراد از تمام كردن آن است كه « ح » را حا ، « ج » را جيم كنى و مراد از شكر حمد است .