تحفه ( در اخلاق و سياست ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢

حكايت

قل للّذى خالف فى فعله * فعل وفاء حين ابدى و باح

ما انا بالنّاقض عهدا لمن * انبت لى فى الطّيران الجناح

لا ايسا عند اختلاط الدّجى * من فرح يؤتى به فى الصّباح

ديگر جلال الدين ابن صدقه « 1 » وزيرى اديب و كافى بود ، و فكرت و فطنت ، و كرم و دقّت نظر در غوامض امور با آن مضاف شده .

ديگر گويند ابن انبارى « 2 » كه كاتب انشاء بود پيش وزير ابن صدقه درآمد و وزير را هجوى گفته بود ، و رقعه‌اى در آستين داشت ، بىاختيار او رقعه بيفتاد .

وزير برگرفت و بخواند . اين بيت از آن قطعه بود ، شعر :

انت الذى كونه فساد * فى عالم الكون و الفساد

رقعه را پيش ابن انبارى [ انداخت ] و گفت من اين شعر مىشناسم ، بيت ديگرش اينست ، در حال نظم كرد ، شعر :

و لقبّوه السّديد جهلا * و هو برىء من السّداد

[ ابن ] انبارى خجل شد و ساكت « 3 » گشت . [ 85 ر ]

( 1 ) - طق 269 ، تج 296 ، دستور 92 . ( 2 ) - سديد الدولة ( الدين ) . ( 3 ) - ص : ساكن ، تج : ساكت ، طق : امسك عن الجواب .