التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٩

5 - بَابُ التَّمْحِيصِ بِذِهَابِ الْمَالِ وَ مَدْحِ الْفَقْرِ وَ أَنَّ اللَّهَ اخْتَارَ الْآخِرَةَ لِلْمُؤْمِنِينَ

64 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :

مصيبت‌ها ( براى مؤمن ) از طرف خداوند ، هديه و لطف است ، فقر و تنگدستى نزد خداوند همچون ارزش شهادت است ، كه آن را عطا نمىكند ، مگر به آن بنده‌اى كه دوستش بدارد .

65 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :

براستى خداوند عذر خواهى و پوزش مىطلبد از بنده مؤمنى كه در دنيا نيازمند بوده است همچنان كه برادر از برادر عذرخواهى مىكند ، پس خداوند گويد : نه ، به عزّتم سوگند ! تو را به عنوان اهانت و خوارى فقير و تهيدست نكردم ، اين پوشش را بالا بزن و نگاه كن كه چه چيزهايى عوض دنيا دارا هستى .

پس چون پوشش بر طرف گردد مىبيند آنچه را كه خداوند عوض دنيا عطايش كرده است ، و خواهد گفت : با توجّه به عوضى كه برايم قرار داده‌اى ، آنچه را كه ( در دنيا ) از من ممنوع كرده بودى ضرر و خسارتى نكرده‌ام .

66 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :

به خدا سوگند ! كه خداوند از فرشته مقرّب و پيامبر مرسَلى پوزش نخواسته ، مگر از فقراى شيعيان ما .

به حضرت گفته شد : چگونه براى شيعيان پوزش مىطلبد ؟

فرمود : منادى صدا مىزند : فقراى مؤمن كجايند ؟

پس گروهى از مردم بر خيزند و پروردگار متعال براى ايشان تجلّى يابد و گويد :

به عزّتم ، به جلالتم ، به نعمتهاى آشكارم ، به مكان و مقام والايم سوگند ! براى اهانت و ذلّت شما بر خودم ، شما را از خواسته‌هاى نفسانىِتان در دنيا ممنوع نكردم ، بلكه آنها را براى چنين روزى برايتان ذخيره كردم .