التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٣
2 - بَابُ تَعْجِيلِ التَّمْحِيصِ عَنِ الْمُؤْمِنِ
33 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ به نقل از امير مؤمنان علىّ عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
از گناهان پرهيز و دورى كنيد ، زيرا هيچ بلا و كمبود رزقى نيست مگر آنكه به جهت گناهى باشد ، حتى خدشه بر پوست ، خوردن پا به سنگ و ديگر مصيبتها .
به راستى كه خداوند مىفرمايد : آنچه از مصيبتها و سختىها به شما مىرسد ، به جهت آنچه است كه با دست‌هاى خودتان انجام داده‌ايد .
34 - امام امير مؤمنان عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
از شيعيان ما نيست كسى كه مرتكب حرام يا مكروهى شود و بميرد ، مگر اينكه به بلايى مبتلا شود ، كه بواسطه آن گناهانش بين برود ، اين بلا ممكن است در مال ، يا فرزند او باشد و يا در جسم و جانش باشد ، كه در اين صورت خداوند را ملاقات مىكند در حالتى كه گناهى برايش نوشته نشده است .
و اگر گناهى برايش باقى مانده باشد خداوند سكرات مرگ و جاندادن را او سخت گرداند تا به وسيله آن ، بقيه گناهانش نيز پاك شود .
35 - امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
به راستى اگر خداوند متعال بخواهد بنده‌اى را كه داراى گناهى باشد ، گرامى دارد او را به نوعى مرض مبتلا مىكند ، پس اگر جبران گناه نگشت ، به تنگدستى و نياز مبتلايش مىنمايد ؛ و اگر آن هم جبرانش نكند ، مرگ را بر او سخت مىگيرد تا مكافات گناهش باشد ( و بدون گناه وارد قيامت شود ) .
و چنانچه بخواهد بنده‌اى را اهانت نمايد و داراى حسنه‌اى باشد ، بدنش را سالم مىدارد ، پس اگر جبران حسنه‌اش نشد توسعه در زندگى و معاش عطايش كند ؛ و اگر آن هم جبرانش نكند مردن و جاندان را بر او ساده گرداند تا مكافات حسنه‌اش باشد ( و ديگر در قيامت طلبى از خداوند نداشته باشد ) .