التمحيص ( تكامل و طهارت روح ) ( فارسى ) — الصفحة ١٢٩

8 - بَابُ مَدْحِ الصَّبْرِ وَ تَرْكِ الشَّكْوَى وَ الْيَقِينِ وَ الرِّضَا بِالْبَلوَى

باب 8 - تمجيد شكيبايى و ترك نمودن شِكوه و رضايت به آزمايشات

121 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :

مؤمنى نيست مگر آنكه مبتلا گردد به آزمايشى كه بايد در انتظار سخت‌تر از آن باشد ، پس اگر صبر نمود بر آنچه كه در آن قرار گرفته ، خداوند متعال نسبت به آنچه كه در انتظارش هست عافيتش دهد ؛ ولى اگر صبر نكرد و ناراحتى كرد ، آنچه كه در انتظارش بوده بر او وارد شود ، تا آنكه بردبارى و شكيبايش نيكو گردد .

122 - امام رضا عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :

كسى كه غمگين گردد ، اهل غم خواهد شد ، پس سزاوار است كه مؤمن به خداوند ( حكيم ) و بر آنچه كه انجام مىدهد راضى باشد .

123 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :

خداوند تبارك و تعالى براى مؤمن چيزى را مقدّر نمىكند مگر آن كه او را در آنچه قضا و قدر باشد ، مخيّر مىگرداند .

124 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :

به راستى خداوند - از روى عدالت و حكمت و علم - مقرّر نمود روح و شادمانى را در يقين و رضايت از ( مقدّرات ) خدا ، و قرار داد اندوه و ناراحتى را در شك و ناراحتى ، پس راضى باشيد از خداوند و تسليم امر ( مقدّراتش ) او باشيد .