الرسالة السعدية ( رساله سعديه ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠

مقدّمهء چهارم بحث ما در آن است كه اين است و غيراين نيست كه اجماع متحقّق مىشود با موافقت اماميّه

خدايا ! زنده مدار مرا از براى قضيهء مشكله‌اى كه ابو الحسن ، علىّ بن ابى طالب نبوده باشد . »

و جميع علماى هرفنّ و خرقهء صوفيّه مستندند به او در علوم خود ؛ و در جوانمردى و مروّت همه را رجوع به اوست ؛ و ظاهر شده از او معجزات و كرامات و « 1 » خرق عادات كه نقل كرده‌اند مخالف و موالف در كتب خود ، و غيراين از آيات قرآنى و روايات كه مسطور است در صحاح اهل سنّت ، بيشتر از آنكه به‌شماره درآيد .

فكيف يتحقّق الإجماع مع مخالفتهم ؟ ! و الإماميّة أعرف بمذهب أهل البيت كما أنّ الشافعيّة أعرف بمذهب الشافعىّ ، و الحنفيّة أعرف

/ 18 A /

من الناس بمذهب أبى حنيفة ، و كلّ من التزم بمذهب شخص كان أعرف من غيره بمذهب ذلك الشخص .

پس چگونه متحقّق شود اجماع كه دعوى مىكند اهل سنّت در خلافت ابى بكر ، با مخالفت چنين طايفه كه مثل ايشان نيست در ميان امّت ؛ و مخالفت امير المؤمنين و كمربستگان او در خلافت ابى بكر و مخالفت سعد بن عباده با قوم خود از انصار در كمال وضوح است به

( 1 ) . س : - و .